Het fantastisch of magisch realisme

De kunstenaar zoekt zich een medium, verbonden aan een materiële vorm, waarin hij een concept kan uitdrukken. De concepten behoren de collectiviteit toe, de gemeenschappelijke inhouden van een bepaalde cultuur. Door ze vorm te geven, brengt de kunstenaar ongewone betekenissen voort, die op zich weer openstaan voor oneindige interpretaties. De persoonlijke toets van de kunstenaar, ingebed in een stijltraditie, duidt de richting aan. Hij stelt zijn kijk op de wereld voor. En de wereld kijkt door zijn ogen. De grote verscheidenheid van mogelijkheden aan stijlen en de individuele invulling ervan, kan men sinds het begin van de moderne kunst feitelijk samenvatten in vier artistieke attitudes. De eerste sluit nauw aan bij de betrachting die de kunst ook al eeuwen te voren had, namelijk de … [Read more...]

Octave Landuyt (1922- )

  Om aan de jonge generatie uit te leggen wat Octave Landuyt betekent, zou men kunnen zeggen dat hij in de jaren zestig het succes had dat Luc Tuymans in de jaren negentig te beurt viel. Toen uiteraard zonder de communicatieve middelen van vandaag. Vanaf het begin van de jaren vijftig heeft hij een fantasierijke wereld ontwikkeld waarin mens en dier in een beklemmende vervreemding voorgesteld worden. Inderdaad, zowel het dierlijke van de mens als het menselijke van het dier komen in hun dubbelzinnigheid tot uiting. Waar zit de overgang? De kikvors, de aap, de hond, ze zijn onze broeders. Vooral de ogen spelen hier een grote rol. Ze viseren de kijker. Ze spreken ook. Dit in schril contrast met de mond, die doorgaans open, toch verstomd blijft. Wie is het onwezenlijke wezen? De … [Read more...]

Jef Van Tuerenhout (1926- )

Van Tuerenhout heeft een ganse evolutie afgelegd om tot zijn huidige vorm van schilderen te komen. In zijn atelier kan men ze overigens via een aantal sleutelwerken volgen. Zoals velen van zijn generatie is hij begonnen, reeds in de jaren veertig, met een schoolse vorm van expressionisme. Bij de meeste onder hen is er vlug ook een reactie opgetreden tegen dat expressionisme dat na WO II te dominant, maar vooral ook te academisch geworden was. Terug naar het oude realisme was een mogelijke uitweg, of ook de figuratie verbannen via de abstracte kunst. Van Tuerenhout koos voor een derde weg, het magisch realisme. Men ziet zijn expressionistische werken langzaam hun dynamische gebaldheid verliezen om over te gaan in een statische expressie. In aanvang zijn het mensachtige gedaanten. Soms is er … [Read more...]