Kenmerken van die ‘Nieuwe Schilderkunst’

Zoals gezegd was men het intellectualisme van de conceptuele kunst wat moe en werd de soberheid van het minimalisme te leeg bevonden. Men had opnieuw behoefte aan wat verhalen, op sensuele wijze in beeld gebracht, als een feest voor de ogen. Het postmodernisme heeft een nieuw tijdsbesef doorgedrukt. Men zou dit de overgang van de geschiedenisfilosofie van Hegel naar deze van Nietzsche kunnen noemen. Hegel zag de geschiedenis lineair met een evolutie die uiteindelijk via vooruitgang tot een goed einde kwam. Nietzsche beschouwde de geschiedenis als cyclisch, als een eeuwige terugkeer van het gelijke. In een dergelijke opvatting is er geen plaats voor een avant-garde die als uitgangspunt heeft dat het nieuwe het oude moet opheffen. Het nieuwe is een zaak van ‘articulatie’, d.w.z. afhankelijk … [Read more...]

Fik Van Gestel (1951- )

“Wie schilderkunst vereenzelvigt met de veilige herkenbaarheid van thema en stijl komt bij Fik van Gestel bedrogen uit. Herhaling, het werken in reeksen of varianten, het hanteren van terugkerende formules zijn niet aan hem besteed. Uit die veelzijdigheid hoeven we niet te besluiten dat zijn werk een rode draad zou ontberen. Telkens gaat het hem om beelden die in zijn onmiddellijke omgeving opduiken, van planten uit de tuin tot inkomende computerbeelden”, schrijft Filip  Luyckx op de website van BAM. Behalve dat een dergelijke herkenbaarheid zelden veilig is bij interessante kunstenaars, zegt deze uitspraak toch wel iets over het oeuvre, nl. de onrustige zoektocht naar zichzelf als schilder. Deze valse wispelturigheid heeft nog wel enkele rode draden. Zijn relatie met het expressionisme … [Read more...]

Neo-expressionisme in het begin van de jaren tachtig

Een van de hardnekkigste kwakkels die de ronde doen in bepaalde kunstnetwerken is wel deze dat de schilderkunst sinds de jaren zeventig dood is. De beste in dit verband is nog de bewering dat de recente stroming, die ik neosymbolisme heb genoemd de hergeboorte van de schilderkunst zou zijn. Ook zou de vulkanische verfuitbarsting van begin de jaren tachtig, waarover ik het hier wil hebben, slechts een zeer tijdelijke eruptie geweest zijn. Exuberanties zijn steeds van korte duur, maar de verdwijning van de schilderkunst is een manipulatie van verzamelaars, curatoren en critici.  Johan Pas licht een tipje van deze sluier op. Ik zou het niet beter kunnen verwoorden: “Na deze geestdrift wordt het opmerkelijk snel stil rond de nieuwe Belgische en Vlaamse schilderkunst. De lokale en nationale … [Read more...]